نگاهی تطبیقی به التفات در برجسته‌ترین کتب بلاغی زبان فارسی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی أانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر کرد

10.22108/liar.2020.121416.1792

چکیده

نظر به اینکه بلاغت از دیرباز به‌عنوان معیاری برای زیبایی‌شناسی عناصر ادبی و نقد و ارزشیابی شعر و نثر فارسی و عربی به‌کاررفته است. مباحث و مسائل این دانش، زمینه سار نوعی نقد روشمند و معتبر در ادبیات فارسی شده است. هدف مقاله حاضر ثابت کردن این مطلب است که علمی‌ترین تعریف درزمینۀ صنعت ادبی «التفات»، تعریف «محمد بن عمر رادویانی» است که در اولین کتاب بلاغت زبان فارسی، «ترجمان البلاغه» بیان شده است. در حالی که علمای بلاغی بعد از رادویانی با تأثیرپذیری مستقیم از بلاغت زبان عربی و بدون توجه به آنچه در کتاب ترجمان البلاغه برای زبان فارسی آمده است، عمدتاً تغییر زاویه دید و از خطاب به غیاب رفتن یا بالعکس را در تعریف اصطلاحی این صنعت پذیرفته‌اند و تلاش خود را به افزودن تقسیم‌بندی‌های غیرضروری از این صنعت منحصر ساخته‌اند. بر این اساس، پژوهشگران در این جستار علمی بر مبنای سیر تاریخی به بررسی تطبیقی برجسته‌ترین آثار بلاغی زبان فارسی از ترجمان البلاغه تا ابدع‌البدایع پرداختند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

A comparative look at the multi-disciplinary industry in the most prominent Persian rhetoric books

نویسندگان [English]

  • reza Ghasemi 1
  • amirhosin Hemati 1
  • Asghar Reza Porian 2
1 group Department of Persian Language and Literature, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran
2 Assistant Professor, Persian Language and Literature, Islamic Azad University, Shahrekord Branch
چکیده [English]

Since rhetoric has long been used as a criterion for the aesthetics of literary elements and for the critique and evaluation of Persian and Arabic poetry and prose.  The issues and issues of this knowledge have become the basis of some methodical and authoritative criticism in Persian literature.The purpose of the present article is to prove that the most scientific definition in the world of literary industry is "Muhammad ibn Omar Radavian", which is expressed in the first Persian rhetoric book, " Tarjoman- Albelaghe".
 Whereas the rhetoric scholars after Radwani are directly influenced by the rhetoric of the Arabic language and without regard to what is stated in the Tarjoman- Albelaghe book on Persian,
They have generally accepted the change of angle of view and of the absence or vice versa in the idiomatic definition of the industry.  And they have made their effort to add unnecessary divisions to the industry.  Accordingly, the researchers in this scientific study, based on the historical course, compared the most prominent rhetorical works of Persian language from Tarjoman- Albelaghe to Abdaol Badaye.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Rhetoric Science
  • Thinking
  • Addressing and Getting Away
  • Reversing
  • Tarjoman- Albelaghe