دانشگاه اصفهان فنون ادبی 20088027 2 2 2011 01 21 The Domain of Bound and Omission in Rhetorical Science جایگاه قصر و حصر در علم معانی 109 122 19619 FA فاطمه جمالی دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان Journal Article 2016 06 14 The goal of this study is aimed to review, criticism and to show the place of “bound and omission” as an one of the important principle of rhetorical technic. It is also one of the applicable eloquence method for analyzing texts. This subject refers to deep structures of words and covert layers of the speaker's minds and it is one of the firsts books of rhetorical works which is object of attention by eloquence followers. This technic has also been used by various poets, writers and theosophist for several times since now and it dedicated separate and detailed field to itself. Therefore “omission and bound” are the joint application between speaker and his addressee. The speaker for showing his personal ideas and addressee, including researcher or ordinary reader, for analyzing components of the work. <strong> </strong> این پژوهش گامی در جهت بازبینی، نقد و تبیین جایگاه حصرو قصر به عنوان یکی از فصول مهم فنّ معانی و از ابزارهای بلاغی کارآمد در تحلیل متون است. این مبحث که مربوط به سطوح درونی کلام و لایه‌های پنهان اندیشة گوینده است، از نخستین کتابهای معانی تا دورة معاصر مورد توجّه اهل بلاغت بوده و بخشی مفصّل و مجزّا را به خود اختصاص داده است. از سوی دیگر این ابزار بلاغی، مورد استفادة متنوع و مکرّر شعرا، نویسندگان و عرفای مؤلّف قرار گرفته است. براین اساس حصـر و قصـر قابلیّت بلاغی مشترکی میان گوینده و مخاطب اوست. گوینده برای تبیین و القای اندیشه‌های درونی خود و مخاطب، اعم از پژوهشگر یا خوانندة عادی، در جهت تحلیل و تفهیم محتوای آثار. https://liar.ui.ac.ir/article_19619_861e786d077ec98e2ba5af1f2d80ed98.pdf