دانشگاه اصفهان فنون ادبی 20088027 1 1 2010 02 20 Verb Phrase in Persian Structure بررسی «عبارت فعلی » در دستور زبان فارسی 127 144 19640 FA محمود مهرآوران استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم Journal Article 2016 06 14 In Persian, the verb is classified based on different points of view. An important classification is based on the structure and components of a verb. Grammarians have introduced at least two kinds of verb:   simple and complex. Some grammarians, however, have enumerated a variety verb types. Phrasal verb is a kind of verb being formed of at least three parts, named on the basis of structure. It has one single meaning. In recent decades, this kind of verb is called phrasal verb by some grammarians, while others have rejected this kind of verb or have not named it at all. This article first discusses the views on the classification of verb; then it focuses on the history of designation of phrasal verb, on its record in ancient texts, on its structure and kind, on its functions, and finally on the similarities and differences between phrasal verb and complement. Finally, part of the article introduces an almost complete list of phrasal verbs. در زبان فارسی، فعل از جهات گوناگون تقسیم می‌شود. تقسیم بندی بر مبنای ساخت و تعداد اجزای تشکیل دهنده، یکی از مهمترین اقسام فعل است. دستور نویسان در این باره دست کم به دو گونه فعل ساده و فعل مرکب قائلند. برخی نیز اقسام بیشتری برای فعل برشمرده‌اند. عبارت فعلی گونه‌ای از فعل بر مبنای ساخت آن است که دست کم از سه جزء تشکیل می‌شود و معنی واحدی دارد. در چند دهه اخیر این مجموعه فعلی، در برخی از دستورها عبارت فعلی نامیده شده، امّا برخی آن را انکار یا در نامگذاری آن سکوت کرده‌اند. در این مقاله، پس از بررسی آرای صاحب نظران در باره تقسیم فعل، به تاریخچه نامگذاری عبارت فعلی، سابقه آن در متون قدیم، ساخت و انـواع عبارت فعلی، کاربردهای گوناگون آن و نیز تشابه و تفاوت عبارت فعلی با متمّم پرداخته می‌شود و سرانجام فهرستی نسبتاً مفصل هم از عبارتهای فعلی ارائه می‌گردد. https://liar.ui.ac.ir/article_19640_534dab11b0e9269151703fbc2f9ead98.pdf